„Jesteśmy jedynym gatunkiem żyjącym w świecie, z którego opowiadamy historie, a potem mylimy historie dla świata”.— świadek, otwierający akta
Cztery tomy temu świadek usiadł, by zobaczyć, jak jedna szkoła filozofii rośnie, kłóci się z sobą i umiera w praktyce. Tym razem wyciągnął znacznie starszy folder.
Każda książka w tej serii zadała to samo ciche pytanie: co jest warte, a co nie? Stoics odpowiedziała na to dla życia. Ten tom prosi o gatunek — dla całego dwuset tysiącletniego zapisu o zwierzęciu, które nauczyło się kontrolować ogień, do hodowli, do pisania, do wątpliwości, do podziału atomu, a ostatnio, aby budować umysł, który nie jest jego własnym.
To nie jest triumfalna historia, a nie smutek. Oba są opowieściami, które opowiadamy, aby czuć się konkretnie, a świadek jest podejrzliwy od obu. obrótZawias chwil, w których gatunek wybrał, lub zawinięty w, nowy sposób bycia. Niektóre zakręty czynią nas bogatszym, dłużej życia i wolny. Niektóre kosztuje więcej niż jakakolwiek księga może trzymać. Nagrania świadków zarówno w tej samej stałej ręce, i pieczęć każdej legendy z jego ceny.
Słowo o uczciwości. Ten rodzaj tego wolumenu należy do — wielkiej przeczesania historii ludzkości — słynie z pewnej, pojedyncze zdania, które okazuje się być argumentami w przebraniu. Pszenica domowa nas. Rolnictwo było pułapką. Aksyjski wiek miał miejsce w całości. Gdzie twierdzenie jest prowokacją, a nie ustaloną faktem, znajdziesz to flagą, a nie przemyconą. Ta flaga jest cała różnica redakcyjna między tą książką a tymi, którzy są pewni siebie.
Plik ponownie otwarty. Zakres: gatunek. Metoda niezmieniona — obserwuj, loguj, nic nie dekoruj, flaguj każdą legendę. List został sto stron. Zaczynaj od ognia.
Jak czytać sto zawiasów, bez utonięcia w dziewięćdziesiąt dziewięć tysięcy zwykłych lat między nimi.
Głęboki czas jest najtrudniejszą rzeczą, jaką człowiek może utrzymać, ponieważ jesteśmy skonstruowani, by poczuć życie, a nie epokę. Więc ta książka celowo oszukuje, w sposób, w jaki wszystkie historie oszukuje: wybiera zakręty. Sto z nich, dziesięć do jednej sekcji, każda chwila, w której historia się zgina.
Każdy obrót dostaje dwa liścia w twarz. Po lewej stronie, świadek pisze, co się stało i co kosztowało, zamykając każdy rozdział wpisem logarytmowym — suchy zapis rejestrujący w historii. Po prawej stronie stoi płyta: po jednym rysunku kręgu, czasami scena, czasami schemat, czasami prawie pusta strona, kiedy zakręt jest zbyt ciężki do dekoracji. Kiedy świadek zanika i panel znika, to nie jest błąd drukowania. Jest to książka cicha po celowym.
Dziesięć sekcji przebiega od ognia do teraźniejszości i zatrzymuje, celowo, na progu. Ostateczny obrót nie przewiduje, co nadchodzi. Zauważa, że gatunek zaczął budować coś, co ma go odwrócić, ustawia wstrzykiwacz i pozostawia otwarty plik. Kolejny tom go odbiera.
Przed ogniem, przed słowem, zanim pierwsze nasienie wepchnęło do gleby, na afrykańskich użytkach występuje niewielka zmiana postawy, a na nim stoi każda kolej.
Nie podjęli decyzji o prowadzeniu wprost drogi, którą postanowiłeś stać. Ponad miliony lat, w suszącym krajobrazie kurczącym się lasu i rozprzestrzenianiu się sawanny, ci, którzy przemieszczali się skutecznie po dwóch otwartych nogach pozostawili więcej potomków niż ci, którzy tego nie zrobili. Bipedalizm nie jest triumfem woli; jest to powolny werdykt przetrwania, dostarczany przez środowisko i wypłacany w kościach. Ale jego konsekwencje są ogromne i trwałe. Stojąc, zwierzę zabrał swoje ręce z ziemi.
Ręka wolna jest najcichszą rewolucją w całym tym woluminie. Może ona nosić dziecko i narzędzia jednocześnie. Może rzucać, kształtować i pokazywać, i wskazuje, i okazuje się, że jest początkiem wspólnej uwagi, na której będzie później działać. Rzekomy ciało również zmieniło sposób chłodzenia zwierząt, jak daleko może podróżować, jak dużo horyzontu mógł zobaczyć. Nic z tego nie było zaplanowane. Wszystko to zmieszane. Gatunek, który edytuje swój własny genom w rozdziale 93 zaczął wstawać z jego mięczaków.
Nie ma jeszcze ognia, mowy, intencji — tylko zmiana kąta. Ręce wychodzą z ziemi i nigdy nie są w pełni odłożone. Każdy następny wpis w tym pliku zależy od tego. Zalogowany jako podkład. Kontynuuj.
Każde inne zwierzę, które spotyka ogień, od niego ucieka. Jedno zwierzę szedł w kierunku ognia, nauczyło się go karmić i niech zaczyna gotować pokarm — a jego mózg wzrosł na oszczędności.
Gotowanie jest dziwnym rodzajem technologii, ponieważ zdarza się poza ciałem, ale zmienia ciało. Gotowany korzeń lub pieczony haunch jest częściowo trawione przed jego zjedzeniem; ogień pracuje jelito inaczej musiałby zrobić. Wolny, że energia i mniejsze jelito może utrzymać większy, głodniejszy mózg. Ogród, w tym czytaniu, jest zewnętrznym żołądkiem — a pierścień ognia jest miejsce, gdzie gatunek najpierw zbiorzone ciepło, bezpieczeństwo, i uwagę po ciemności, w kręgu, gdzie język i historia będzie później powiedzieć.
Kiedy to się stało, to jest to jedna z rzeczywistych otwartych pytań w pliku. Pewny popularne konta wybierają czystą datę; dowody nie. Ślady kontrolowanego pożaru biegają z około 1,5 miliona lat temu w niektórych miejscach do mocniejszych, szerokich dowodów tylko kilkaset tysięcy lat wstecz, a specjaliści nadal przemawiają do różnicy pomiędzy używaniem naturalnego pożaru i prawdziwie zachowaniem. Świadek rejestruje argument, a nie rozstrzyga go, i po prostu zauważa, że do czasu, gdy historia jest jasna, zwierzę i płomienie są nierozłączne.
Obrócić dwa. Zwierzę, które uciekło z ognia w każdym poprzednim pliku wchodzi. Konsekwencja: zewnętrzny żołądek, większy mózg, oświetlenie koła po zmroku. Data pierwszego prawdziwego przechowywania — ZNAKŁAD, ~1.5Mya do ~400kya. Nie rozwiązany, nie rozwiązany. Ogień będzie potrzebny ponownie w rozdziale 98.
Tylko ten nauczył się mówić o tym, co nie było wcześniej.
Język jest niewidzialny zwrot, a najbardziej wynikły z tej sekcji, ponieważ jest to maszyna każdego późniejszego rozdziału działa. Dzięki temu zespół może koordynować polowanie, przekazać umiejętności dziecku, uzgodnić plan na kolejną zimę, a – co najważniejsze — mówić o rzeczach, które nie istnieją: duch w rzece, dług, do którego wszyscy należymy, plemię, do którego należymy. Ten ostatni pojemność, aby dzielić się fikcją i działać na nim razem, jest to, co pozwala ludziom współpracować w liczbach, których nie ma. Jest to główny system religii, pieniędzy, narodów i prawa, wszystkie rozdziały są nadal poza nim.
Jak i kiedy przybył pełny język nie jest napisany w kamień, a uczciwą odpowiedzią jest to, że pozostawił prawie żadnych skamielin. Wskażemy go z anatomii, z narzędzi, które wydają się wymagać nauczania, od nagłego bogactwa zachowania. Świadek nie będzie udawać daty. Co ma znaczenie dla pliku jest sama zdolność: moment oddechu zaczął nosić symbole, jeden umysł mógł dojść do innego i zostawić coś w tyle. Gatunek robi to od tego czasu - a ta książka jest jedną z długich przypadków tego.
Odwróć trójkę. Rozmiar między umysłami otwiera się. Nowa moc zarejestrowana: wspólne fikcyjne — duch, dług, plemię, które pozwalają nieznajomym współpracować. Dokładny termin: nieodwracalny, podpisany. Zauważmy: wszystko od pieniędzy do narodów jest w dół tego listu.
Cały świat ludzki — każdy język, miasto i granica w przyszłych rozdziałach — zaczął się od niewielkiej populacji opuszczającej jeden kontynent i nie chciał się cofnąć.
W Afryce powstały nowoczesni ludzie, a w większości historii, która jest tam, gdzie przebywali. Następnie, w falach, których daty pola wciąż się rewizują, wyprowadziły się zespoły: przez ujście Morza Czerwonego, wzdłuż wybrzeży południowej Azji, do Europy i zimnego kroku, ostatecznie przez lądowe mosty i otwartą wodę do Australii, a także, daleko później do Ameryki. Nie było to marsz z celem. To było pokolenie, kilka mil życia, wzdłuż wybrzeży i gry — a jednak zakończyło się jednym gatunkiem rozproszonym na całej planecie, jedynym dużym zwierzęciem, które mogło się nim zarządzać.
Szybszy obraz jest bardziej nieporozumiony niż czysta strzałka starych podręczników. Prawdopodobnie było kilka dyspersji, niektórych, które nie powiodły się, niektórych, które mieszają się z populacjami już tam. Genetyka regularnie zmienia czas, i każda data tutaj może być zmienione przed tusz wyschła. Świadek wyciąga strzałki lekko z tego powodu. Nie ma wątpliwości, że wynik: z jednego pochodzenia, globalny zasięg — i z nim, pierwszy prawdziwy samotny gatunku bez rywali.
Obracaj cztery, skreślone jako FIG. 1. Jedno pochodzenie, wiele strzałek, wszystkie tymczasowe. Rozproszone daty — ZNACZONE OSTEN, rzuciło światło celowo. Wyjście niewątpliwie: jeden gatunek, każdy kontynent. Kontrahenty, które spotkał po przybyciu są przedmiotem następnego liści.
Większość historii nie było żadnego gatunku ludzkiego, było ich kilka, dzieląc się planetą — i gdzie się spotkali, nie tylko konkurowali, ale także mieszali się.
Kiedy nasi przodkowie wyszli z Afryki, weszli do świata, który już zamieszkali inni ludzie: Neandertalczycy po całej Europie i na Bliskim Wschodzie, tajemniczy Denisowanowie w Azji, maleńki Homo Floresiensis na wyspie Indonezyjskiej, a jeszcze bardziej są odkrywani. Przez dziesiątki tysięcy lat te rodzaje pokrywają się. Następnie jeden po drugim, wszyscy poza naszą własną linią zniknęli. Dlaczego rzeczywiście nie jest rozwiązany — jakaś mieszanka konkurencji, klimatu, małych ilości i wchłaniania — a świadek oprze się czystej historii jednego zwycięskiego gatunku, który wymazał resztę.
Najbardziej ludzki szczegół jest napisany w genomie. Ludzie poza Afryką noszą około 2% DNA neandertalskie; niektóre populacje azjatyckie i Pacyfiku też noszą ślady Denisovanów. Inni ludzie nie zniknęli całkowicie. Wymierny ułamek ich jest w czytelni, w układzie odpornościowym i skórze i którzy wiedzą co jeszcze. Nie byliśmy ostatnimi ludźmi, ponieważ byliśmy jedynymi ludźmi. Jesteśmy, w niewielki i dosłowny sposób, kilka z nich na raz.
Odwróć piątkę. Korekta popularnej historii: nie jeden gatunek ludzki, ale kilka, pokrywa się. Przyczyna końca innych — UNRESOLVED, brak czystego zwycięstwa. Genome sprawdza: ~2% Neandertal w nie-Afrykanów, Denisovanów ślady w niektórych. Pozostali są zalogowani jako częściowe nadal obecnych.
W mrocznej jaskini, trzydzieści tysięcy lat temu, ktoś trzymał lampę, mieszał okre i węglowodan, i narysował lwa, który wciąż gapił się na nią, gdy przybył świadek, żeby ją zalogować.
Jaskinia sztuka jest pierwszym dowodem na to, że umysł robi coś, co nie wymaga przeżywania księgę. Zwierzęta na ścianach Chauvet i Lascaux — konie, lwy, nosorożce, wyciągnięte z pewności, że słodycze — nie są talkie lub mapy. Są one wyobraźnią, zrobioną w ciemności, często oddalone od miejsca, w którym ktoś mieszkał. Oprócz nich, ponownie i znowu, jest najprostszym i najbardziej ludzkim znakiem ze wszystkich: ręka, trzymana przy ścianie, ochre dmuchane wokół niej. Podpis przez otchłań czasu, który mówi tylko, i całkowicie, Byłem tutaj.
Dla pliku istotne jest nie piękno, chociaż świadek zauważa piękno. To jest to, że wyobraźnia zaczęła być przechowywana poza czaszką. Myśl, że kiedyś żyła i umarła wewnątrz jednego umysłu teraz siedzi na ścianie, gdzie inny, nawet jeden oddzielony przez trzydzieści tysięcy, może ją odebrać. Jest to pierwsza zewnętrzna pamięć w historii — odległy przodek pisania, biblioteki, świecącego prostokąta w rozdziale 92. Gatunek zaczął zostawiać same notatki.
Obracaj szóstą. Pierwsza wyobraźnia przechowywana poza głową. Ręczne stencyla czyta, przez trzydzieści tysięcy lat: Byłem tutaj. Zalogowany jako najwcześniejsza zewnętrzna pamięć w pliku — bezpośredni przodek napisanej strony, którą czytasz. Świadek trzymał lampę w górę i kopiował nic, nie musiał.
W pewnym momencie nasi przodkowie zatrzymali się po prostu zostawiając zmarłych tam, gdzie upadli. Kopali. Położyli ciało z zamiarem, czasami z ochrem, z narzędziami, z kwiatami, które sugerowały w pyłku.
Umyślny pochówek to niewielki czyn z ogromnym wnętrzem. Umieścić poważną część ciała — narzędzie korzystne, ciąg koralików, żywności na podróż — jest działać, jakby w pewnym sensie człowiek wciąż gdzieś zmierzał. Jest to najwcześniejszy fizyczny ślad wiary, która prowadzi niemal każdy rozdział: że świat widoczny nie jest całym rachunkiem. Z tych cichych grobów wzrośnie świątynie sekcji III, asyczne wiary sekcji IV, katedry sekcji V. Gatunek zaczął upierać się, że śmierć jest drzwiami, a nie tylko ścianą.
Świadek nie ozdobi tego listu, nie wie, co wierzą żałobnicy, i nie wynalazł go. Co można zarejestrować jest tylko to, co się stało: grób wykopany, ciało umieszczone z ostrożnością, pozostawione małe ofiary. To jest sama troska. Zwierzę, które zakopuje swoje martwe z poważniejszych towarów, jest zwierzę, które zaczęło opowiadać sobie historię o tym, co się dzieje po, i, raz świadek odłoży pióro i pozwala opłakiwać żałoby, aby mieli milczenie.
Pierwszy dowód wiary w więcej niż w tym: grób wykopany celowo, dobra położone obok ciała. Zawartość wiary — nieznany, nie wymyślony. Świadek rejestruje akt i nic więcej, i odsuwa się od grobu. Cicha strona. Ten motyw wraca, przedłużając, w rozdziale 95.
Aby dotrzeć do Australii, dziesiątki tysięcy lat temu, ludzie musieli dostać się na jakiś rodzaj łodzi i wyruszyć przez otwarte morze ku brzegowi, którego nikt na pokładzie nie widział.
Jest to jeden z najbardziej niedocenianych zakrętów w całym pliku. Nawet przy najniższym lodowym poziomie morza, docierającym do starożytnego kontynentu Sahula wymagał świadomych przejść oceanicznych — rozciąganie się wody na tyle szerokiej, że miejsce przeznaczenia leży pod horyzontem. To oznacza, że ludzie, którzy go zbudowali, nie potknęli się. Planowali. Zbudowali lub związałi rzemiosło, zaopatrzyli go i wepchnęli w ziemię, którą mogliby tylko nadać, muszą tam być, być może z lotu ptaków lub z mgły dalekiego dymu. Jest to wyobraźnia rozdziału 3 i malowanie ścian rozdziału 6 zamieniło się w zakład z morzem.
Świadek nazywa go momentem, w którym gatunek po raz pierwszy stawia swoje życie na pomysł o niewidzialnym miejscu. Każda podróż odkrywania w późniejszych odcinkach — Polinezji nawigatorzy, karavely z 1492 roku, nawet rakieta z rozdziału 86 — jest potomkiem tego pierwszego przejścia. Zwierzę, które będzie działać zdecydowanie na świecie, którego jeszcze nie widzi, jest zwierzęciem, które może być prowadzone dowolną dobrą historią. Łódź jest tym, gdzie się zaczyna.
Obrót ósmy. Pierwszy otwarty woda przechodzący z oczu ziemi — Sahul, celowy, nie przypadkowy. Wylogowany jako pierwszy gatunek-lub-śmierci zakład na niewidzialnym miejscu. Bezpośredni przodkowie: co późniejszy rejs w tym pliku, aż do tego, który patrzy na Ziemię w rozdziale 86.
Pewnej nocy, na krawędzi światła, wilk nie biegł. Przez pokolenia najśmiałszy i najmniej bał się ich kruszyć bliżej ludzkiego ognia — i oba gatunki zostały przez to zmienione.
Domowanie psa jest pierwszym partnerstwem w historii między ludźmi a innym zwierzęciem, i prawdopodobnie zaczęło się nie od schwytania, ale od pewnego rodzaju wzajemnego dryfowania. Wilki, które tolerowały ludzką obecność, ściskały złom wokół obozów; ludzie, którzy tolerowali wilki, zdobyły czujność, partnerów myśliwskich i ciepło. Tamest były najbardziej użyteczne, a najbardziej użyteczne hodowane. Wilk stał się psem: mniej szydki, słuchu, nieskończoność uwagi do twarzy ludzkiej — pierwszym stworzeniem, które uczyniliśmy w wielu pokoleniach.
Świadek loguje go jako kolej, ponieważ ustanawia wzór, który cały pozostały plik będzie powtarzał w skali. W sekcji II gatunek zrobi to samo owcom, kozłom, bydłu i ziarnu — przekształceniu innych żywych rzeczy wokół ludzkiej potrzeby, a następnie przekształceniu. Pies jest delikatnym prototypem tego ogromnego przegrupowania. Zaczęło się, tak jak to w tej sekcji, w pożarze, z dwoma myśliwymi decydującymi, bez słowa, nie być wrogami.
Obrót dziewiąty. Pierwszy sojusz krzyżowy: wilk do psa, przez wzajemny dryf, nie łapanie. Obie strony zmienione. Zalogowany jako prototyp wielkiej domatorstwa, który otwiera Sekcję II. Dzikie krawędzie ciemności przesunęły się jeden krok w kierunku ognia i pozostał. Świadek zauważył oczy i nie był alarmowany.
W końcu ostatniej epoki lodowej gatunek dokonał niemożliwej rzeczy — dotarł do wszystkich nawykłych ziemi na Ziemi. Ale teraz świat, na którym stanął, był ciszejszy niż ten, na który wszedł.
To jest zakręt sekcji zamykającej się, i to niesie dług. Współcześni ludzie rozprzestrzenili się po kontynentach, wielkie Ice-Age zwierzęta — mamuty i mastotony, gigantyczne ziemia leszcze, lewy marsupalne Australii, moce Nowej Zelandii później — zniknęły kontynent po kontynentze, często w ciągu kilku tysięcy lat przybycia człowieka. korelacja jest gwiazdą. Ale świadek nie spieszy na nim jednego werdyktu. Klimat był również drgania, jak lód wycofany, i niepokojąc, ile megafauna wymierania był nasze włócznie i jak bardzo było ocieplenie świata jest debatą, że nauka rzeczywiście nie ustaliła.
Można zalogować się to, jak kształt tej rzeczy. Zwierzę, które wstało, ogłuszony ogień, nauczyło się mówić, malował swoje sny na ścianie, przecinał morza i zaprzyjaźnił się z wilkiem, stał na pełnej ziemi — dominującą istotę na każdej masie ziemi, a już chyba zostawiając lżejszy świat za nim. Sekcja I zamyka tutaj, na tej podwójnej prawdzie: zadziwiający spacer zakończony, a pierwszy wpis w księgach wyginięcia gatunków będzie trzymał, głównie bez zauważenia, na resztę tej książki.
Sekcja I zamyka. Osiągnięcie: jeden gatunek na każdym kontynencie — bezprecedensowy. Koszt: Ice-Age megafauna, zniknął kontynentem jako ludzie. Przyczyna — LUMES + CLIMATE, ważenie UNNRESOLVED, nie oznaczony. Pierwsze wejście w księgę wyginięcia, która pozostaje otwarta na podstawie rozdziału 100. Umowa o ziarnie rozpoczyna się kolejny plik.
Przeczytałeś pierwsze 10 z 100 rozdziałów książki Ludzka Opowieść. Pełne wydanie zawiera wszystkie rozdziały i plansze, w PDF i EPUB, po angielsku, francusku, polsku i hiszpańsku.
Pełna książka wkrótce w sklepie.